Kewujudan kepelbagaian etnik yang harmoni di negara ini
telah menjadikan Malaysia sebuah negara yang unik dan dikagumi oleh
negara-negara luar. Ini telah menimbulkan persoalan apakah kesan-kesan yang di
hadapi oleh masyarakat pelbagai kaum di Malaysia. Antara cabaran yang dihadapi
untuk mengimbangi rakyat Malaysia yang berbagai etnik ini adalah dari segi
ekonomi, politik dan sosial.
Pada abad ke-18, orang asli, orang melayu dan kaum bumiputera
di Sabah dan Sarawak ialah penduduk yang mendominasi Tanah Melayu dan Kepulauan Borneo. Pada masa
itu jumlah migrasi dari luar seperti pendatang dari Sumatera Indonesia sangat
terhad dan tidak menjejaskan corak masyarakat kerana kaum pendatang ini
daripada rumpun bangsa yang sama.
Bagaimanapun setelah kedatangan dan campurtangan kerajaan
British ke Tanah Melayu menyebabkan kemasukan kaum-kaum dari negara lain
seperti kaum cina dan india bagi membantu penjajah British melakukan
perlombongan bijih timah, perladangan, perdagangan dan pembinaan. Begitu juga
kejadian di Sabah dan Sarawak kaum-kaum ini
dibawa masuk untuk tujuan yang sama. Hasil dari kemasukan kaum-kaum lain
maka wujudlah etnik Melayu, Cina dan India di Tanah Melayu manakala di Sabah dan
Sarawak di kenali sebagai kaum bumiputera. Kesemua etnik-etnik ini diperakui
dan diberi hak di bawah Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu 1948 dan
Perlembagaan Persekutuan 1957 dan 1963.
Dari segi ekonomi sejak zaman penajajahan British lagi
ekonomi Tanah Melayu didominasi oleh etnik Cina. Ini dapat dilihat di mana
etnik ini lebih maju dan tinggal di bandar berbanding etnik Melayu yang tinggal
di kawasan pendalaman. Sehingga hari ini boleh di lihat di mana ekonomi
Malaysia dipelopori oleh etnik Cina. Sebagai contoh negeri-negeri yang maju
dari segi ekonominya seperti Selangor, Johor dan Pulau Pinang. Bagi mengelakkan
perasaan tidak puas hati dari etnik lain, kerajaan telah menubuhkan
agensi-agensi seperti PERNAS dan MARA bagi membantu etnik Melayu dari segi
pinjaman, lesen dan kontrak pekerjaan.
Dari segi politik pula, pada asalnya telah wujud pelbagai
parti politik dari kaum masing-masing bagi memperjuangkan nasib atau masa depan
kaum masing-masing. Bagi etnik Melayu menyokong Parti UMNO atau PAS, etnik Cina
MCA manakala etnik India menyokong parti MIC. Sungguhpun begitu parti-parti ini
telah bergabung kecuali parti PAS menjadi parti PERIKATAN yang bernaung di
bawah kata frasa Barisan Nasional. Walaupun terdapat pelbagai rancangan bagi
memecahbelahkan masyarakat Malaysia yang pelbagai etnik dengan semangat
patriotisma dan kematangan etnik-etnik ini rancangan-rancangan ini menemui
jalan buntu. Ini adalah bukti bahawa penyatuan ketiga-tiga parti utama ini
memberi kesan yang positif.
Dalam aspek sosial pula pertemuan atau perhubungan antara
etnik sangat terhad dan hanya berlaku sewaktu aktiviti jual beli. Ini
menyebabkan sikap perkauman semakin menebal dan perpaduan tidak dicapai. Pada
tahun 1971, kerajaan memperkenalkan konsep kebudayaan nasional bagi memupuk
masyarakat pelbagai etnik menerima dan saling menghormati antara satu sama
lain. Kebudayaan Melayu menjadi asas bagi memupuk semangat perpaduan di
kalangan etnik-etnik lain. Di samping itu, kerajaan juga mewujudkan Jabatan
Perpaduan Negara dan KEMAS untuk meningkatkan perpaduan dalam masyarakat
Malaysia yang pelbagai etnik ini.
Kesimpulannya bukan mudah untuk menyatukan dan menyesuaikan
kaum yang pelbagai dalam sesebuah negara. Pelbagai konflik antara kaum yang
timbul harus ditangani dengan bijak dan sesuai untuk semua kaum. Dengan itu
Malaysia dilihat sebagai salah sebuah negara yang berjaya menyatupadukan
seluruh rakyatnya yang terdiri dari berbilang kaum dan agama.
